Pierdy Szmierdy

Śnieg w Alcali

2010-01-16T18:10:00.002+01:00

W zeszłym tygodniu przez Hiszpanie i potem przez całą Europe przetoczyły się śnieżyce. A że w Hiszpanii za często się to nie zdarza, to też cały kraj był sparaliżowany. Szkoły zamknięte, drogi pozamykane itp. Mróz szybko ustał i życie wróciło do normalności. Pogoda zanotowana dziś: 11 C, trochę słońca.

Zdjęcia zrobione przez Mariele z Mexicali (Meksyk), gdzie obecnie jest ponad 20 stopnii, a latem 40 to normalka.

Toledo - foto relacja

2009-11-24T17:44:00.005+01:00

Valle do los Caidos

2009-11-15T15:43:00.014+01:00

Wczoraj postanowiliśmy odwiedzić Valle do los Caidos, czyli wielki krzyż, który ma ponad 15o metrów (najwyższy pamiątkowy krzyż na świecie) plus mauzoleum upamiętniające ofiary wojny domowej w Hiszpanii. Miejsce robi ogromne wrażenie. Środek mauzoleum wygląda jak z filmu o smokach i ograch, a sam krzyż to wielki monument, który widać z 50 km. Chodząc po lesie przy Valle do los Caidos spotkaliśmy też kilka rodzinek na pikniku, które pewnie wspominały "dobre czasy" Franco. Temat el Caudillo (i pamięci o nim) jest w Hiszpanii niezwykle ciekawy, ale o tym napiszę może kiedyś indziej.

Jeszcze kilka faktów o Valle do los Caidos:

Budowę mauzoleum zadekretował generalissimus Franco 1 kwietnia 1940 - w pierwszą rocznicę zakończenia wojny domowej. Prace trwały do 1959. Mauzoleum zostało wykonane między innymi rękami 20 tysięcy więźniów, w tym i więźniów politycznych (każdy dzień pracy oznaczał skrócenie wyroku o dwa dni, a za rok pracy darowano 10 lat więzienia). Zgodnie z zamiarami Franco mauzoleum miało być monumentalne, by uczcić skalę wojny - uznawanej przez frankistów za krucjatę - i nawiązywać do imperialnej przeszłości Hiszpanii Królów Katolickich. Wymagania te zostały zrealizowane przez twórcę projektu i kierownika budowy - architekta Pedro Muguruzę oraz jego następcę Diego Mendeza. Rzeźby zdobiące bazylikę i 18-metrowe figury czterech ewangelistów oraz czterech cnót u podstawy krzyża wykonał Juan de Avalos. Całość założenia robi przytłaczające wrażenie.

Bazylika ma formę podziemnej krypty, długiej na 262 metry i wysokiej na sześć pięter. Na kopule bazyliki znajduje się kolorowa mozaika przedstawiająca wędrówkę zmarłych do nieba. Ołtarz główny wykonany został z litego bloku granitowego. Wobec protestu papieża, który nie godził się, aby świątynia przewyższyła Bazylikę Św. Piotra, przedzielono ją bramą - przepierzeniem. Do bazyliki prowadzi krótki tunel o kolebkowym sklepieniu, na którego drzwiach z kutego żelaza widnieje frankistowski orzeł. W zamkniętych ossuariach bazyliki zostało złożonych 40 tysięcy urn z prochami żołnierzy frankistowskich i republikańskich. Poza tym mieszczą się tam groby Francisco Franco i José Antonio Primo de Rivery. Pierwszy z nich przykrywa płyta ze złotymi literami "Francisco Franco Bahamonde", którą oświetla światło z wykutego w skale okienka. Znajduje się tu również drewniany krucyfiks, wykonany osobiście przez dyktatora z drzewa jałowcowego. Przed wejściem do bazyliki znajduje się wielki plac, z którego rozciągają się widoki na dolinę i na przedmieścia Madrytu.

Moja nowa ulubiona sałatka

2009-11-15T15:37:00.004+01:00

Jak w tytule. Dwa pomidory, trochę fety, bekon usmażony na patelce, brokuły wrzucone na 2-3 minuty do wrzątku plus sos winegret. Pycha!

pierdy szmierdy

2009-11-11T17:50:00.010+01:00

I jeszcze kilka zdjęć z Madrytu

Real Madryt vs. Panathinaikos Ateny

2009-11-11T17:29:00.007+01:00

W zeszłym tygodniu wybrałem się z Panosem (z Grecji) na meczy Euroligi Real Madryt vs. Panathinaikos Ateny. Zainteresowani wiedzą, że są to obecnie najlepsze drużyny w Europie. Co prawda akurat ta rozgrywka nie była szczególnie ważna, ale fajnie było zobaczyć koszykówkę na wysokim poziomie w hali na wysokim poziomie. Wynik końcowy: 80:70 (mimo dobrej formy Greków w pierwszej kwarcie, końcówka ewidentnie należała do 'los blancos')

Segovia - fotorelacja

2009-10-11T10:54:00.012+02:00

Segovia to małe miasteczko godzinę drogi od Madrytu. Słynne ze swojej katedry, zamku i akweduktu wybudowanego jeszcze przez Rzymian. W zasadzie to wszystko. Segovię można zwiedzić w 1/2 dnia i wrócić do domu. Tak też zrobiliśmy.

Bilbao

2009-10-06T15:48:00.013+02:00

W ostatni weekend odwiedziłem mojego starego znajomego Mario, który pewnie właśnie teraz podróżuje po Wietnamie. Mario organizował impreze pożegnalną, a to dlatego że przez następne pół roku będzie studiował na Filipinach. Zaprosił mnie na weekend do Bilbao, więc nie mogłem odmówić, zwłaszcza, że odwiedziłem go w zeszłym roku i było bardzo miło.

Do Bilbao przyjechała też Marta z Włoch, którą również znam z wolontariatu w Portugalii. Udało nam się więc spotkać raz jeszcze, tym razem w Hiszpanii.

Oprócz pożegnalnej imprezy były też urodziny siostry Mario, tak więc miałem okazję uczestniczyć w przepysznym obiedzie z całą, liczną rodziną. Była babcia, dziadkowie, wujostwo, kuzyni itd. Jedzenie był naprawdę wyśmienite. Krewetki, pasztety, mięsko, potem tort i inne typowo hiszpańskie słodkości. Mama Mario podała coś w stylu naszych chruścików, ale większe i nie takie delikatne. Niestety nie pamiętam jak się nazywały.

Oczywiście przez te 3 dni zwiedziam też Bilbao. Mario zabrał nas do świetnego baru, do którego pewnie nigdy bym nie wszedł. No i znowu pyszne jedzenie...

Oprócz tego, wiadomo, muzeum Guggenheima:

Bilbao ma też super metro zaprojektowane przez Normana Fostera. Wyjścia/wejścia nazywane są przez basków: "los fosteritos"

W niedzielę rano poszliśmy z Martą na Plaza Nueve na jarmark, na którym sprzedawane są przede wszystkim ptaki, ale oczywiście były też i płyty. 2 kupione przeze mnie...

Wieczorem w sobotę pojechaliśmy też na plażę niedaleko Bilbao. Woda zimna, ale widoki piękne...

Cookin' On 3 Burners - Live in Madrid

2009-09-26T16:33:00.012+02:00

Wczoraj oprócz kolejnego dnia penetracji Madrytu wybrałem się też na koncert zespołu funkowego z Australii - Cookin' on 3 Burners, którzy kończą właśnie europejską trasę razem z Kylie Auldist. Grali mega fajnie, Kylie ma świetny głos i w ogóle było bardzo miło. Koncert odbył się w klubie Tempo, który na pewno odwiedzę jeszcze nie raz, bo program mają naprawdę bogaty...

Dla zainteresowanych linki:

Cookin' on 3 Burners

Kylie Auldist

I jeszcze nagrany przeze mnie filmik z koncertu:

Omlet z ryżem

2009-09-26T16:24:00.003+02:00

Proste i smaczne. Gotujesz ryż. W międzyczasie rozbijasz jajka (2-3) do miski, mieszasz z warzywami, które lubisz, np. kukurydzą i fasolką. Solisz, pieprzysz. Jak ryż się ugotuje, to wrzucasz go na rozgrzaną patelnię z tłuszczem. Zaraz potem jajka z warzywami i przykrywasz patelnie. Nie wiem ile dokładnie robi się omlet, ja zrobiłem to na oko i wyszło bardzo smacznie. W każdym razie jajko musi się ściąć, bo nikt surowego jajka jeść nie chce...

Buen provecho!

Święto na Calle Colegios

2009-09-26T16:10:00.006+02:00

W poniedziałek w Alcali było wielkie święto kościelne. Szła procesja, były przemowy, grała orkiestra wojskowa. A że mieszkamy naprzeciwko kościoła to setki ludzi zebrały się właśnie pod naszym domem. (Zdjęcia tylko dwa, bo właśnie wtedy padła mi bateria)

A tak, od paru dni, wygląda niebo nad Alcalą...

La noche en blanco

2009-09-26T14:04:00.004+02:00

19 września miała miejsce w Madrycie "La noche en blanco". To coś w stylu nocy muzeów w Polsce. Tylko że w Madrycie:

1. Uczestniczy w tym znacznie więcej ludzi (za dużo!)

2. Jest dużo więcej atrakcji. Muzea są otwarte, ale oprócz tego na ulicach grają orkiestry, odbywają się happeningi, przedstawienia itp. To tak trochę jak jednodniowy Festiwal Malta tylko że w Madrycie.

3. W Muzeach jest tyle ludzi, że tak naprawdę nie da się zwiedzać.

My stwierdziliśmy, że zwiedzanie odłożymy na inny dzień i po prostu chodziliśmy sobie po Madrycie. A to byliśmy przy pałacu królewskim, a to przy Sol, a to w dzielnicach Chueca czy Malasaña & Conde Duque. Szczerze mówiąc podobało mi się tak sobie bo ilość ludzi była po prostu przerażająca. Kto lubi przeciskać się między tłumami ten powinien przyjechać do Madrytu na La noche en blanco za rok...

Madryt - ciąg dalszy

2009-09-13T18:32:00.017+02:00

Kolejne odwiedziny w Madrycie. Choć jestem tu dopiero drugi raz od czasu przyjazdu do Hiszpanii, to już wiem, że to miasto będzie ostro walczyć o pierwsze miejsce na liście moich ulubionych miejscówek (Berlin ma się czego obawiać). I tak przez kilka godzin odwiedziłem:

Caixa Forum. Mega fajne miejsce znane z ciekawych wystaw, spotkań, projekcji filmów i koncertów. Ja sam trafiłem na super wystawę prac Richarda Rogersa, jednego z najbardziej znanych architektów świata. To właśnie ten pan z pomocą innych zaprojektował Europejski Trybunał Praw Człowieka w Strasburgu, Centre Georges Pompidou w Paryżu czy lotnisko Barajas w Madrycie.

I jeszcze ogórd w pionie, zaprojetkowany przez Patricka Blanca. Składa się z 15 tysięcy roślin, 250 gatunków, na powierzchni 460 m2. Bez komentarza:

A potem...

Główny budynek poczty (mogę się założyć, że poczta działa tutaj lepiej niż w Polsce):

Królestwo najlepszych lodów na świecie:

Pierwszy sklep z płytami, jaki znalazłem w Madrycie:

A takimi busikami można się przemieszczać po stolicy:

To tyle na dziś, kolejna wyprawa do Madrytu na pewno w przyszłym tygodniu na "La Noche En Blanco", czyli hiszpańską noc muzeów.

Madrid!

2009-09-10T00:21:00.011+02:00

W niedzielę dosyć spontanicznie stwierdziliśmy, że jedziemy do Madrytu. Nie jest to jakaś wielka wyprawa, więc takich spontanicznych decyzji będzie pewnie sporo. Żeby dostać się z Alcali do Madrytu wystarczy wsiąść w tzw. Cercanías i przygotować się na 35 minut jazdy w klimatyzowanym wagonie. Wysiadka na stacji Atocha, która jest najoryginalniejszą i tym samym najfejniejszą stacją na jakiej byłem. Powód: olbrzymi ogród na samym jej środku!

W drodze do najfajniejszego miasta w Hiszpanii (udowodnie co po niektórym, że Madryt jest fajniejszy niż Barcelona!) stwierdziliśmy, że zrobimy turystyczny tour, a to m.in. dlatego, że Matteo nie był nigdy w stolycy. W ten sposób zaliczyliśmy klasyczne punkty miasta Madryt.

Estación de Atocha - największy dworzec kolejowy w Madrycie. Dworzec ten jest największą stacją kolejową w Hiszpanii. Spośród wszystkich 15 peronów tylko 4 posiadają szeroki iberyjski rozstaw torów, nastomiast pozostałe 11 posiadają normalny międzynarodowy rozstaw torów, związane to jest ze związanym popytem oraz ciągłą rozbudową linią wysokich prędkości AVE w całej Hiszpanii, których to dworcem głównym jest Madryt Atocha

W 1888 r., rozpoczyna się budowa nowej stacji, pod kierownictwem Alberto de Palacio, którym był współpracownikiem Gustava Eiffla. Budowa trwała 4 lata. Dworzec ten jest uważany za arcydzieło w XIX w. architektury kolejowej. Z czasem stacja się rozrosła, dobudowano nowoczesną część dworca jako nowy terminal, przystosowany do obsługi superszybkich pociągów AVE, jednak kasy pozostały w starej części, w której w głównym holu urządzono również tropikalny ogród (okazy ok. 400 gatunków roślin wraz z palmami, żółwie pływające w sadzawce).

I cała reszta fajnych miejsc, o których jeszcze na pewno napiszę:

Instytu Cervantesa

Pałac królewski:

El Senado:

Dni zapoznawcze

2009-09-10T00:00:00.009+02:00

Czas leci strasznie szybko. Co prawda w Alcali jestem dopiero od tygodnia, ale czuje się jakbym przyjechał tu wczoraj. Prawdopodobnie z chwilą rozpoczęcia zajęć dni będą uciekać jeszcze szybciej. Niemniej jednak znalazłem oczywiście czas na małe zwiedzanko i zapoznanie się z miastem...Oto kilka zdjęć z Alcali. Kolejne już niedługo, jak tylko zrobi się un poco zimniej.

Mój fakultet (osobna relacja coming soon!):

Główny budynek uniwersytetu:

Plaza Cervantes, czyli główny rynek w mieście:

Sąsiednia uliczka:

Lokalny klub piłkarski:

Bodaj najbrzydszy dom handlowy jaki widziałem:

Przykazania Leszka Kołakowskiego:

2009-09-06T13:14:00.006+02:00

Po pierwsze przyjaciele.

A poza tym:

Chcieć niezbyt wiele.

Wyzwolić się z kultu młodości.

Cieszyć się pięknem.

Nie dbać o sławę.

Wyzbyć się pożądliwości.

Nie mieć pretensji do świata.

Mierzyć siebie swoją własną miarą.

Zrozumieć swój świat.

Nie pouczać.

Iść na kompromisy ze sobą i światem.

Godzić się na miernotę życia.

Nie szukać szczęścia.

Nie wierzyć w sprawiedliwość świata.

Z zasady ufać ludziom.

Nie skarżyć się na życie.

Unikać rygoryzmu i fundamentalizmu.

----------------

Przykazania prof. Kołakowskiego przeczytałem kiedyś w jego książce "Mini wykłady o maxi sprawach". Trudno się z nimi nie zgodzić, choć nad pewnymi można by dyskutować...

Pierwsza fiesta

2009-09-04T21:36:00.002+02:00

Pierwsza impreza Erasmusowa za nami. Tym razem znaleźliśmy Gabanne (chyba w każdym mieście jest klub o takiej lub podobnej nazwie) bardzo szybko. Klub jest typowo przeznaczony dla zagranicznych studentów. Na przykład od 22 do 24 piwo i Sangria są za darmo. Oczywiście piwo leją w śmiesznych ilościach, ale brytyjskim dziewczyną w zupełności to wystarcza, żeby się upić. Impreza była raczej spokojna. Ludzi w sumie nie jakoś mega dużo. Myślę, że Alcala jeszcze się rozkręci. Tak czy tak najbardziej czekam na fiesty w Madrycie. A klubów jest tam ponoć więcej niż aptek.

Odwiedził nas dzisiaj właściciel mieszkania seńor Juan a.k.a. el matador. Prawnik od 29 lat, klasyczny hiszpan w wieku średnim, z rozpiętą koszulą. Bardzo miły, twarz przepita, zajmuje się sprawami karnymi. A że przyszedł ze specem od wszystkiego, to udało nam się włączyć wreszcie ciepłą wodę. Wychodząc panowie mocno podkreślili, że są fanami Atletico a nie Realu. Pan złota rączka powiedział nawet, cytuje: "Atletico for life!".

Ciekawostka na dziś: W marcu tego roku na ulicy przy której mieszkam miał miejsce pochód, w którym uczestniczył sam król Hiszpani Juan Carlos. Powtórka chyba na wiosnę 2010.

Kawałek na dziś: Nicolay feat. Carlitta Durand - ‘Lose Your Way'

Hiszpański dziekanat

2009-09-03T19:48:00.008+02:00

Jak na Erasmusa przystało trzeba się zarejestrować w dziekanacie uniwersytetu przyjmującego. W sumie najpierw jest rejestracja ogólna, potem w specjalnym oddziale dla Erasmusów i na koniec na wydziale. Trochę sobie pobiegałem od jednego biurka do drugiego, ale wszyscy byli mega mili. Z angielskim różnie to u nich bywa. W głównej rejestracji pani nie znała nawet słowa "student card". Na wydziale prawa już trochę lepiej, ale zrozumiałym angielskim posługiwali się tylko w biurze Erasmusa. Nie ma się czemu dziwić, bo przecież nie przyjechałem tu studiować po angielsku. Mam nadzieję, że jak będę wyjeżdżał, to mój hiszpański pozwoli mi na zamienienie kilku słów z paniami w dziekanacie.

Tym bardziej cieszę sie z kursu, który uniwersytet organizuje za friko. Dzisiaj miał miejsce test, który składał się ze 100 pytań. Po 50 spojrzałem na Paula, który siedział przede mną i stwierdziliśmy, że trochę przesadzili z ich liczbą. Nie był jakiś mega trudny, ale jak przyszło do rozwiązywania pytań z rozróżnieniem czasów to prowadził mnie tylko instynkt. Na końcu jeszcze krótki list do napisania i jeszcze krótsza rozmowa. Wyniki chyba w poniedziałek.

Po wczorajszym niepowodzeniu imprezowym dzisiaj już na pewno znajdziemy klub i poznamy choć kilka procent tego 1000 Erasmusów...

A tu jeszcze salon i kuchnia:

Kawałek na dziś: fLako feat Dirg Gerner - Need You

No to się zaczęło...

2009-09-02T21:32:00.011+02:00

Dzisiaj koło południa dotarłem do Madrytu. Przywitało mnie ponad 30 stopni i czyste niebo. Z lotniska Barajas do Alcali de Henares jest trochę kilometrów, więc zanim dotarłem na C/Colegios trochę się nachodziłem (do metra, potem na dworzec i z 1 km do mieszkania). Pierwsze wrażenie związane z Alcalą nie było miłe. Od strony dworca miasto nie jest ciekawe. Po kilkuset metrach zmieniłem jednak zdanie. Dotarłem do starego miasta, gdzie przez następny rok będę mieszkał i bez zastanowienia uznałem, że bardzo się z tego cieszę.

Mieszkanie znalazł Hiszpan Eduardo. Oprócz niego dzielę piso z Mateo z Włoch i Paulem z Anglii. Wszyscy wydają się bardzo mili. Niestety Mateo i Paul zostają w Alcali tylko pół roku. Mieszkamy w centrum miasta. W zabytkowej dzielnicy. Mało tu studentów, bo ci albo siedzą na campusie albo w brzydkiej części miasta. Miałem więc sporo szczęścia z mieszkaniem.

Dzisiejszy wieczór miał być swego rodzaju rozpoczęciem Erasmusa ekipy z C/Colegios, ale wyszło na to, że nie znaleźliśmy głównego Erasmusowego klubu i zakończyło się na Apocalipto na kanale „Cuatro” z Heinekenem w ręcę.

Ciekawostka na koniec: w Alcali jest ponoć 1000 studentów, korzystających z dobrodziejstw programu Erasmus. Wyobraźcie sobie tylu zagranicznych studentów w Poznaniu, który jest kilka razy większy...

Mój mini pokój, ale za to z balkonem!

I jeszcze widok z balkonu, który mamy w salonie:

Kawałek na dziś: J.Dilla - Ghetto Love